Dag 2 Wenen

Onder het motto ‘ochtend stond is goud in de mond’ vertrekken we rond 8u richting Schönbrunn paleis, waar we een grand tour hebben geboekt doorheen het gebouw.

De audioguide verteld ons het verhaal van keizer Franz Jozef en zijn vrouw Keizerin Elisabeth van Beieren (ook wel bekend onder haar bijnaam: Sisi). Het gebouw doet heel erg denken aan Versailles, wat ook blijkt gelinkt te zijn (Marie-Antoinette is Weens royalty). Na het bezoek maken we nog een wandeling door de prachtige tuin van het paleis.

We brengen de middag door in het alom bekende hardrockcafé, dat ook een goed startpunt is voor onze architecturale wandeling doorheen de binnenstad van Wenen.

Onze eerste halte is aan hotel Topazz, maar meer dan een foto en een snelle blik komt er niet van. Het trekt niet zo onze interesse. Onze volgende stop is al een stuk imposanter: De Sint Stephens kathedraal. Deze kathedraal is een mix van verschillende stijlen. Het was oorspronkelijk een romaanse kerk uit de 12e eeuw die in de 13e afbrandde en werd opgebouwd in gotische stijl. De reformatie zorgde er dan voor dat de kathedraal niet kon afgewerkt worden, en pas na de contrareformatie lukte het om de kerk af te werken: met koepel in renaissancestijl en altaar in Barok. Tijdens WOII werd de kathedraal opnieuw grotendeels platgebombardeerd, en kreeg het later de afwerking die we nu zien. Recht tegenover de kathedraal zien we Haas Haus, een postmodernistisch gebouw in sterk contrast met de omgeving. Maar ook dit gebouw kan onze aandacht niet echt houden. Onze wandeling brengt ons nog bij verschillende andere gebouwen: het MAK, het Johan Strauss Monument, Wiener Konzerthaus.

We houden halt aan de Karlskirche, de enige kerk waar we ook effectief inkom moeten betalen om binnen te mogen. De kerk is super licht, en heeft een prachtige plafondschildering. Het heeft een gecentraliseerd ellipsvormig grondplan, met in de zijkappellen steeds een uitsparing in het plafond, waarboven een lantaarn of schildering is gemaakt die perfect in dat oog past, zodat de opening haast onzichtbaar wordt wanneer je er onder staat. Met een lift kunnen we tot helemaal boven in de kerk, waar we de plafondschildering dichter kunnen bekijken.

Het Otto Wagner paviljoen op Karlsplatz huisvestigd aan 1 kant een horecazaak met een fijn terras, en is de perfecte tussenstop op onze wandeling. Het gespiegelde paviljoen aan de andere kant is normaal te bezichtigen, maar is dicht vandaag.

Na een kleine verfrissing gaat onze wandeling verder via de Wiener Secession (wat veel kleiner is dan dat we hadden verwacht), Vienna Opera house, Albertina, Hofburg, … Stilaan vragen we ons af hoe rijk deze stad wel niet moet geweest zijn. Hoe meer we zien hoe meer we omvergeblazen worden door de pracht en praal van de Weense paleizen die elkaar opvolgen in de straten. Het Looshaus op Michaelerplatz is gesloten als we toekomen. Jammer! Anders hadden we misschien wel even naar binnen proberen glippen in deze bank om een glimp van het interieur op te pikken… Maar de gevel is zeker ook de moeite!

De Sint Petruskerk is de voorlaatste kerk voor vandaag. Het donkere interieur is in zeer sterk contrast met Karlskirche die we eerder vandaag hebben bezocht. Een leuk detail in deze kerk is dat de gewaden van de mensen in de schilderingen ook effectief in 3D geprofileerd zijn, en gedrapeerd worden rond de rondbogen die het tongewelf vormgeven.

Daarna gaat de wandeling verder naar Judenplatz, waar een monument is opgebouwd ter nagedachtenis van de Oostenrijkse slachtoffers tijdens de holocaust in WOII. Het gebouw is opgebouwd uit betonnen boeken, die met de kaft naar binnen zijn gericht waardoor je hun titels niet kan lezen. De boeken representeren het groot aantal slachtoffers. We eindigen onze wandeling via de Sint Rupertskerk naar het Sofitel. Dit hotel heeft helemaal boven een skybar, das Loft genaamd, met een prachtig zicht over de stad. Voor ons de perfecte locatie om een cocktail te drinken op onze reis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *